Pokrycie dachu płaskiego: ile warstw papy i w jakiej kolejności
Dach płaski kryje się w układzie dwuwarstwowym: papa podkładowa mocowana do podłoża i papa wierzchniego krycia zgrzewana na całej powierzchni. Jedna warstwa wystarcza tylko przy zabezpieczeniach tymczasowych i pokryciach pomocniczych. O trwałości decyduje nie liczba rolek, a jakość zgrzewów i przygotowanie podłoża.
Dlaczego stosuje się dwie warstwy?
Warstwa podkładowa przenosi mocowanie do podłoża i wyrównuje jego drobne nierówności, a warstwa wierzchnia zapewnia szczelność i odporność na promieniowanie oraz uszkodzenia mechaniczne. Rozdzielenie tych funkcji pozwala każdej warstwie pracować w swoim zakresie.
Drugi powód jest praktyczny: zakłady dwóch warstw przesuwa się względem siebie, więc żaden styk nie przechodzi przez całą grubość pokrycia. To eliminuje najczęstszą drogę przecieku, jaką jest niedogrzany zgrzew.
Czym różnią się warstwy podkładowa i wierzchnia?
Papa wierzchniego krycia ma grubszą warstwę bitumu i posypkę mineralną chroniącą ją przed promieniowaniem. Papa podkładowa jest cieńsza, bez posypki na całej powierzchni, i pozostawiona bez przykrycia degraduje się w ciągu jednego sezonu.
Ich osnowy również mogą się różnić. Do warstwy podkładowej stosuje się często osnowę z welonu szklanego, w wierzchniej dominuje włóknina poliestrowa, wytrzymalsza na rozciąganie i lepiej znosząca ruchy podłoża.
Jak dobrać osnowę do konstrukcji?
Osnowa decyduje o wytrzymałości mechanicznej i o tym, jak pokrycie zachowa się przy pracy konstrukcji. Włóknina poliestrowa ma największą rozciągliwość, tkanina szklana dobrze pracuje w warunkach obciążeń wiatrem, tektura sprawdza się jedynie w lekkich izolacjach i pokryciach pomocniczych.
Do podłoży, które pracują, jak deskowanie czy strop z płyt, wybiera się osnowy o większej rozciągliwości. Sztywna osnowa przy każdym ruchu podłoża pęka po linii najmniejszej odporności, zwykle na styku z obróbką.
- włóknina poliestrowa: podłoża pracujące, warstwa wierzchniego krycia
- tkanina szklana: dachy narażone na obciążenie wiatrem
- welon szklany: warstwa podkładowa na sztywnym podłożu
- tektura: lekkie izolacje i pokrycia pomocnicze
- modyfikacja SBS: dachy pracujące w niskich temperaturach
Ile materiału potrzeba na dach?
Zapotrzebowanie liczy się z powierzchni połaci powiększonej o zakłady, które zjadają od kilku do kilkunastu procent rolki, zależnie od szerokości zakładu. Do tego dochodzi materiał na obróbki: kominy, wpusty, attyki i wyjścia instalacyjne.
Obróbki są najbardziej materiałochłonnym elementem dachu w przeliczeniu na metr kwadratowy. Przy dachu z wieloma przebiciami zapas 15% na te miejsca jest ostrożniejszym założeniem niż standardowe 10%.
Skąd wziąć komplet na oba etapy?
Warstwy podkładową i wierzchnią najlepiej dobierać z jednego systemu, bo producenci określają zgodność materiałów i temperatury zgrzewania. W ofercie składu BAT papa na dach dostępna jest w wariantach podkładowych i wierzchniego krycia, na różnych osnowach, w tym w wersjach modyfikowanych oraz samoprzylepnych do miejsc, gdzie nie można używać palnika.
Rolki przechowuje się w pozycji stojącej, w temperaturze dodatniej, i rozwija dopiero na dachu. Rolka leżąca na płasko owalizuje się i przy rozwijaniu tworzy fałdy, których nie da się wygrzać do płaskiego przylegania.
Co sprawdzić przed rozpoczęciem krycia?
- podłoże czyste, suche i zagruntowane
- spadki wyprowadzone w kierunku wpustów
- układ warstw i przesunięcie zakładów rozplanowane
- materiał na obróbki przebić policzony osobno
- rolki sezonowane w temperaturze dodatniej
Krycie prowadzi się przy pogodzie bez opadów i przy temperaturze przewidzianej dla danego materiału. Zgrzew wykonany na wilgotnym podłożu odspaja się po pierwszym cyklu nagrzewania połaci.
Pokrycie dachu płaskiego to dwie warstwy o różnych zadaniach, dobrane osnowy i przesunięte zakłady. Reszta trwałości mieści się w przygotowaniu podłoża i w tym, czy zgrzewy zostały wykonane na całej długości styku.